English
Geen onderdeel van een categorie
Eerste titel in de geschiedenis van de Milwaukee Brewers
31
okt
okt
Brew Crew, wereldkampioenen!
Ergens in Wisconsin heeft een man die al veertig jaar lang ‘volgend jaar’ zegt, zojuist een fles opengemaakt en had hij niets te zeggen.
Het is eindelijk zover. Op woensdag 28 oktober 2026 versloegen de Milwaukee Brewers de Tampa Bay Rays met 4-1 in wedstrijd 5 in het Tropicana Field en wonnen daarmee de eerste World Series-titel in de geschiedenis van de club. Het kostte 57 jaar van pogingen, 44 jaar na hun laatste deelname aan de Fall Classic, en een fanbase die heel lang heeft moeten lijden. Het is ook het eerste kampioenschap voor Milwaukee sinds de Braves van 1957, toen er nog kauwgom bij de kaarten zat waarmee je een tand kon afbreken.
Hoe de Brewers daar terechtkwamen
Dit was geen gelukkige reeks. Milwaukee was het hele jaar door het beste honkbalteam:
– 103 overwinningen in het reguliere seizoen, een clubrecord en het hoogste aantal in de MLB
– Een eindstand van 36-18 in het laatste derde deel van het seizoen
– 11-2 in de play-offs: ze versloegen de Padres in de NLDS en veegden vervolgens de titelverdediger Dodgers van de baan in de NLCS (waarbij ze in alle vier de wedstrijden een achterstand wisten goed te maken, wat nogal onbeleefd is tegenover Los Angeles)
– Een bullpen met een ERA van 1,38 over 65 innings in de play-offs. Aaron Ashby gooide in zijn eentje 18 puntloze innings in de play-offs.
De spelers (en de kaarten) om in de gaten te houden
De World Series verliep als volgt:
Wedstrijd | Uitslag |
Wedstrijd 1 | Brewers 3, Rays 2Wedstrijd 2 | Brewers 5, Rays 4
Wedstrijd 3 | Brewers winnen met een ruime marge (record: acht punten in één inning)
Wedstrijd 4 | De Rays winnen in de 12e inning met een walk-off
Wedstrijd 5 | Brewers 4, Rays 1 — Wereldkampioenen
De Rays blijven nu op de korte lijst staan van franchises die nog steeds op hun eerste titel wachten, samen met de Mariners, Padres en Rockies.
De Brewers hebben het voor elkaar gekregen met het 19e hoogste salarisbudget in de MLB. Het management van Matt Arnold heeft dit team opgebouwd via de draft, slimme ruiltransacties en internationale scouting, niet door vrije agenten aan te kopen. Dat is belangrijk voor verzamelaars: een kern van eigen opgeleide spelers levert de sterkste verhalen op voor prospect- en rookiekaarten!
De spelers (en de kaarten) om in de gaten te houden
William Contreras — MVP van de World Series
Contreras sloeg 8 hits met slechts één strikeout in 23 slagbeurten en werd uitgeroepen tot MVP. Hij kwam via een driepartijenruil naar de club, en aangezien catchers zelden in de schijnwerpers van de verzamelwereld staan, worden zijn kaarten vaak ondergewaardeerd. Een MVP-trofee brengt daar verandering in. Kijk eens naar zijn kaarten uit zijn rookiejaar 2020 (hij debuteerde bij Atlanta, dus op veel van zijn RC-kaarten is hij te zien in een Braves-uniform) en zijn gesigneerde kaarten en genummerde Chrome-parallellen uit zijn Brewers-periode.
Contreras sloeg 8 hits met slechts één strikeout in 23 slagbeurten en werd uitgeroepen tot MVP. Hij kwam via een driepartijenruil naar de club, en aangezien catchers zelden in de schijnwerpers van de verzamelwereld staan, worden zijn kaarten vaak ondergewaardeerd. Een MVP-trofee brengt daar verandering in. Kijk eens naar zijn kaarten uit zijn rookiejaar 2020 (hij debuteerde bij Atlanta, dus op veel van zijn RC-kaarten is hij te zien in een Braves-uniform) en zijn gesigneerde kaarten en genummerde Chrome-parallellen uit zijn Brewers-periode.
Jacob Misiorowski — De ace
“The Miz” stond aan kop in de MLB wat betreft het aantal strikeouts en gooide 5⅔ puntloze innings in wedstrijd 5, voordat een kramp in zijn kuit een einde maakte aan zijn avond. Er zijn maar weinig werpers die zo’n combinatie van snelheid en hype in zich verenigen.
Jackson Chourio — Het gezicht van de franchise
Op 22-jarige leeftijd sloeg Chourio 11 hits in de World Series. Hij was toen al een van de favoriete jonge slagmannen onder de fans. Nu heeft hij al een kampioensring, terwijl de meeste spelers van zijn leeftijd de Double-A nog niet eens hebben afgerond.
Van Robin Yount en Paul Molitor in 1982 tot de stem van Bob Uecker die al decennia lang op de radio te horen is: de fans van Milwaukee hebben deze titel verdiend. Het team droeg de titel op aan Hank Aaron, wiens rugnummer 44 in het American Family Field hangt. Het is een passend gebaar voor een stad die geen World Series meer heeft gevierd sinds Aaron zelf er nog in speelde.
